Jullie verhalen

< 10 Jaar Velo webpagina

Er worden elke dag duizenden ritten gemaakt met de velo’s.
Maar wie zijn al die mensen en wat zijn hun verhalen? Welke rol speelt Velo bij hun verplaatsingen?
Lees hier enkele getuigenissen.



Joke Landtmeters (57 jaar): Fietsen met een Velootje van A is voor mij werken aan mijn conditietraining.

Ik ben een trouwe gebruiker van Velo A. Ik woon sinds enkele jaren in Antwerpen (Deurne), maar ik werk in Vilvoorde.  

Ik gebruik de Velootjes van A dus minstens 5 dagen per week om van thuis naar station Berchem te fietsen en terug.

Fietsen met een Velootje van A is voor mij werken aan mijn conditietraining. Op de ene fiets moet je al wat harder trappen dan op de andere. 

Soms ben ik verstrooid en niet zeker of ik uitgescand heb. Even bellen en een vriendelijke medewerker staat klaar om je te helpen en een gezellig babbeltje te slaan.

LEES MEER

Lesley (34 jaar): Velo betekent voor mij vooruitgang. Letterlijk en ook figuurlijk.

 

Sinds wanneer ben je klant bij Velo?
Ik moet eerlijk toegeven dat ik het heb moeten opzoeken. Volgens mijn Velo-abonnement ben ik 1590 dagen klant, van 14 januari 2017 dus. Dit had veel langer kunnen zijn, maar ik stond lang op een wachtlijst. Gelukkig werden er veel stations bijgebouwd en werden er wijken en districten toegevoegd aan het aanbod. 10 jaar geleden woonde ik wel een jaartje in Borgerhout samen met een goede vriendin, ik mocht haar Velo-kaart vaak gebruiken dus ik durf wel te zeggen dat ik de beginperiode van Velo actief heb meegemaakt.

 

Gebruik je zelf de Velo vaak ? Zo ja waarvoor gebruik je het?
Ik gebruik de Velo-fietsen niet zo vaak meer omdat ik 's morgens en 's avonds mijn dochter naar/van school moet brengen/ophalen, dus ik fiets altijd met mijn eigen fiets waar een kinderzitje op zit. Corona zorgde er dan ook nog eens voor dat ik niet veel meer buiten kwam. Mijn Velo-kaart heb ik wel altijd op zak. Velo gebruik ik nog wel wanneer ik 's avonds met vrienden afspreek in de stad. Wanneer ik dan te veel gedronken heb of als het té hard regent kan ik dan steeds met het openbaar vervoer of een taxi naar huis. Ook wanneer mijn eigen fiets even in herstelling moet, is zo'n Velo-fiets mijn reddende engel. In mijn vrije tijd sport ik veel, vooral lopen. Wanneer ik mij forceer of een blessure oploop is het al voorgevallen dat ik mijn training stopzet en een Velo-fiets neem richting huis. Zoals ik al zei: ik heb mijn Velo-kaart altijd bij, just in case.

 

Heb je een favoriete station? Zo ja waarom dit station ?
Tgoh, een echt favoriet station heb ik niet, maar misschien station 237- Ter Rivieren dan. Dit is mijn start- en eindstation, dichtbij mijn huis. Het station is ook heel handig indien je een uitstapje naar het Rivierenhof gepland hebt. Naast het station heb je ook een grasveldje met struiken en enkele bankjes. Naast zo'n bank staan er twee poezenhokjes met wat kattenbrokjes voor straatkatten. Heel vaak vind je hier twee dezelfde poezen terug, mijn dochter kijkt er altijd naar uit om de poezen tegen te komen als we daar passeren. Dusja, misschien inderdaad station Ter Rivieren!

 

Wat betekent Velo voor jou?
Velo betekent voor mij vooruitgang. Letterlijk en ook figuurlijk. Velo was voor mij een logische stap in een hedendaags milieubeleid. Velo maakt het gemakkelijker om de auto (en voor mij ook tram of bus) te laten voor wat ze zijn. Je hebt op heel veel plaatsen een station, je kan snel via de app nakijken of er fietsen staan of dat je een fiets ergens kwijt kan. Je hebt geen last van herstellingskosten, lekke banden of andere schade en je bent overal gewoon heel snel. Dat allemaal voor een laag jaarlijks tarief! De enige nadelen zijn tegenwind en regen, haha, maar dan nog. Mijn leerkracht natuurwetenschappen zei altijd 'er bestaat geen slecht weer, enkel een slechte kledingkeuze'. Dusja, dan dragen we maar een regenbroek, hé!

 

Heb je eventueel een anekdote met Velo of iets meegemaakt dat je wil delen met ons?
Een leuke anekdote over die keer dat Velo een jaar lang hard trainen heeft gered!

Ik had maandenlang getraind om een mooie tijd neer te zetten op mijn allereerste marathon, die van Antwerpen in 2018.
De start was om 09u00 en ik had mijn wekker om 04u30 gezet, zodat ik op tijd wakker was om een stevig ontbijt binnen te spelen waarmee ik alle nodige energie en voedingsstoffen binnen had. Ik was enorm zenuwachtig en vroeg mijn vrouw om nog mee even alles te overlopen zodat ik zeker alles bij had om zorgeloos te kunnen lopen. Ik wandelde naar mijn tramhalt 500m verder en besloot aan de tramhalte nog eens mijn rugzak te openen. Ik zag meteen dat ik mijn borstnummer (mijn startbewijs) thuis vergeten was. In een flits zag ik maandenlange training en voorbereiding verloren gaan waardoor ik als een gek terug naar huis rende op zoek naar dat borstnummer. Terug thuis besefte ik dat mijn tram al weg was en dat ik dus wellicht te laat zou zijn aan de start. De volgende tram op een zondagochtend was nog een half uur wachten. Gevuld met pure stress en zonder nadenken liep ik naar mijn Velo-station, nam ik een Velo-fiets, fietste ik -weer als een gek- naar Velo-station Groenplaats en sprong ik daar op mijn tram die ik dus gemist had om zo op tijd aan de start op linkeroever aan te komen.
Ik was al heel veel energie kwijt terwijl ik nog moest starten met lopen, haha. Uiteindelijk is alles goed gekomen en heb ik daar mijn snelste resultaat tot nu toe behaald! Dankzij, Velo! Anders had ik nooit op tijd aan de start gestaan!

 

Raad je Velo aan voor andere?

Ik kan Velo aan iedereen aanraden: Inwoners, studenten, mensen die in Antwerpen werken, toeristen. Allemaal omwille van eerder vertelde redenen!

LEES MEER

Liesbeth Segers (41 jaar): Als een volleerde pizza deliverygirl leverde ik mijn pizza's warm thuis af.

Tegenwoordig neem ik al eens minder de fiets en stap ik, om wat meer beweging te hebben.

Je kijkt ook anders en ziet meer. We zitten nu eenmaal in een wandelepidemie en daar pik ik graag mijn graantje van mee, als een bedreven meeloper.

 

Met Velo Antwerpen is dat ook heel handig: je wandelt ergens heen, maar neemt misschien een velootje terug omdat je de kinderen dringend van school dient te halen of nog snel even langs een postpunt moet voor dat zoveelste pakje.

Het is opvallend hoe goed die stadsfietsjes trappen tegenwoordig. Een beetje velokenner weet dat je met wat pech evengoed een exemplaar met ongevraagd luid getik uit het rek kan vissen.

 

Je parcours ontaardt dan in het dwangmatig tellen en voorspellen van het aantal percussieve uithalen die iedere trap met zich meebrengt. De laatste weken heb ik echter slechts sporadisch zo'n irritant doortrapfietsje moeten bestijgen.

Ik zweef zelfzeker door de straten en geniet van het fietsgemak. Ik herinner me een bezoekje aan Kopenhagen, twintig jaar geleden, waar we voor het eerst zo'n fietsdeelsysteem ontdekten en de Belgische ondernemingszin daarin destijds sterk in vraag stelden. Ondertussen staat Velo Antwerpen hier al jaren waardevol werk te leveren. Bravo!

 

Vanavond gebruikte ik ook een velootje. We hadden namelijk pizza besteld. En als prelude op die caloriebom, ging ik toch maar te voet via een omweg slash avondwandeling. Op de terugweg mét pizza griste ik een velootje mee. Als een volleerde pizza deliverygirl leverde ik mijn pizza's warm thuis af en stalde de velo even aan de voorgevel, gezellig mee aan het hangslot van mijn eigen fiets.

Het leek wel of er nog eens iemand op bezoek was! Gezellig moeten we meer doen, dacht ik nog.

 

Tot ik - nog net niet in slaaptenue - maar fors na de avondklok besefte dat het witrode vehikel nog voor de deur stond.

Oh help! Mondmasker op, muts tot over de oren en met stille schoenen zonder hakken sloop ik het huis uit om zo onherkenbaar - waar een mondmasker al niet toe bijdraagt - en geruisloos door de straat te zoeven tot aan het verlaten plein met de dichtstbijzijnde velostelplaats.

Onhoorbaar manoeuvreerde ik de fiets in het rek en ontwaarde zelfs het zachte zoemen waarmee het systeem de fiets vastklikte. Dat hoor je overdag niet altijd. Nachtelijk klein geluk. De klank der registratie.

Ah ja... Meer dan 4 uur overtijd. Dat betekent bijbetalen. Geen nood, dat doe ik graag voor zo'n fijne service. De klank der registratie. Oh nee... tot stevig na de avondklok!

 

Ssst, Velo Antwerpen, niet doorvertellen, zullen we dat afspreken? Ik schrijf wel een tekstje om jullie werking te verheerlijken.

LEES MEER